Grunty, budynki, a nawet ich poszczególne części, a także różnego rodzaju budowle wykorzystywane w działalności gospodarczej – wszystkie te obiekty podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Kto powinien uregulować zobowiązanie, jakie stawki obowiązują w 2025 roku, a przede wszystkim – jak zmieniają się definicje budynku oraz budowli w nowych regulacjach? Odpowiedzi znajdziesz w dzisiejszym artykule!

Co podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości?

Podatek od nieruchomości nakładany jest na różne kategorie obiektów, do których zaliczają się działki, budynki lub ich fragmenty, a także konstrukcje inżynieryjne, które nie są klasyfikowane jako budynki, lecz są związane z działalnością gospodarczą. Grunty rolnicze oraz obszary leśne są zwolnione z tego obciążenia podatkowego, chyba że są wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej, co w konsekwencji skutkuje koniecznością zapłaty podatku od nieruchomości.

Nowe definicje budynku i budowli

Od 1 stycznia 2025 roku zasady opodatkowania nieruchomości uległy zmianie w wyniku nowelizacji Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Definicje budynku i budowli są teraz bezpośrednio wskazane w ustawie, gdzie budynek to konstrukcja trwale związana z gruntem, posiadająca niezbędne instalacje, przegrody, fundamenty i dach. Z kolei budowla, zgodnie z załącznikiem nr 4 do ustawy, obejmuje obiekty takie jak elektrownie, biogazownie, magazyny energii, a także urządzenia techniczne i instalacyjne niezbędne do ich użytkowania, z wyłączeniem obiektów służących do przechowywania materiałów w różnych stanach, których głównym parametrem jest pojemność.

Podstawowa stawka podatku od budowli wynosi 2% wartości obiektu. Nowe regulacje podatkowe mają na celu bardziej szczegółową i specyfikowaną klasyfikację obiektów budowlanych. Jest to istotne dla precyzyjnego określenia obowiązków podatkowych właścicieli tych obiektów.

Kto płaci podatek od nieruchomości?

Podatkiem od nieruchomości objęte są różne podmioty, w tym osoby fizyczne, prawne oraz jednostki organizacyjne, takie jak spółki bez osobowości prawnej. Obciążenie podatkowe dotyczy tych, którzy są właścicielami, samoistnymi posiadaczami nieruchomości lub obiektów budowlanych, użytkownikami wieczystymi gruntów, a także tych, którzy posiadają nieruchomości lub ich części, bądź obiekty budowlane należące do Skarbu Państwa czy jednostek samorządu terytorialnego.

Posiadanie może wynikać z różnych tytułów prawnych, takich jak umowy, z wyjątkiem osób fizycznych posiadających lokale mieszkalne, które nie są traktowane jako odrębne nieruchomości oraz tych, którzy posiadają nieruchomość bez prawnych podstaw do tego.

Gdy kilka osób posiada nieruchomość, budynek lub budowlę na zasadach współwłasności, wszyscy współwłaściciele są odpowiedzialni za zapłacenie podatku. Oznacza to, że urząd skarbowy może zażądać zapłaty całego podatku od któregokolwiek z nich, bez względu na to, ilu jest właścicieli. Jeśli jeden ze współwłaścicieli zapłaci więcej, niż wynika to z jego części własności, ma prawo domagać się od pozostałych zwrotu tej nadpłaconej kwoty, tak aby każdy zapłacił tyle, ile wynosi jego udział.

Ujednolicenie opodatkowania garaży w budynkach mieszkalnych

Od 2025 roku nowelizacja przepisów podatkowych wprowadziła jednolitą, niższą stawkę podatku od nieruchomości dla wszystkich garaży w budynkach mieszkalnych, niezależnie od ich statusu prawnego. Stawka ta wynosi 1,19 zł za metr kwadratowy. Zmiana ta eliminuje dotychczasowe nierówności, gdzie garaże wydzielone prawnie, na przykład z własnymi księgami wieczystymi, były opodatkowane wyższą stawką przewidzianą dla budynków użytkowych.

Reforma przynosi korzyści właścicielom garaży, umożliwiając im oszczędności na opłatach podatkowych oraz czyni system podatkowy bardziej sprawiedliwym i przejrzystym. Wprowadzone zmiany zwiększają również atrakcyjność mieszkań z garażami na rynku nieruchomości, zwłaszcza w większych miastach, gdzie zapotrzebowanie na miejsca parkingowe jest duże, odpowiadając lepiej na rzeczywiste potrzeby mieszkańców.